het verhaal van melissa ( waar gebeurt )!!!

Vandaag vertelde mijn ouders dat ze naar een bruiloft moesten gaan. Ze zouden laat thuis zijn.dan moest ik maar weer eens alleen thuis blijven.ik had ineens een goed idee.ik zou een vriendin uitnodigen voor mij gezelschap te houden die nacht.mijn ouders zouden zoiets van 2 uur thuis zijn.dus kon ze lijven om 2 uur.goed ze kwam al vroeg,om 4 uur 's Middags,het uur waarop mijn ouders naar het feest gingen.toen opeens om 5 uur belde mijn ouders om te zeggen dat ze die nacht niet zullen thuiskomen omdat ze logeren bij ene heel goede vriendin die ook aanwezig zou zijn op de bruiloft.goed dat maakte alles ineens veel beter.mijn vriendin kon een nachtje hier blijven,want ik alleen 's Nachts zou wel een zielig zijn vond ik.we waren eerst eens even gaan shoppen in het centrum van Aalst.dan kwamen we thuis van zoiets 7 uur.we hebben eerst nog aar een heel shic restaurant geweest,maar daar hadden we eerst geen geld voor.dus pakte ik het geld van mijn ouders.het zat op een geheime plek waar ik wist waar het geld lag.ik nam ¤200 euro mee.en ergens op zolder lagen nog heel mooie kleren van mijn mama toen ze nog tiener was,dus besloten we op zolder eens een kijkje te nemen.we namen allebei verschillende jurkjes.ik een knap rode jurk met een grote bloem op de voorkant en mijn vriendin Els een lang blauw jurkje met het merk Mer Du Nord.goed we maakten ons op met de schminck van mama.we waren beeldig!ik keek nog even in de brievenbus en zag een heel klein papiertje en daar stond op,ik krijg je wel.met geen naam en adres op.ik dacht wel dat het die vervelende jongens van de buren waren.die ons bang wilden maken.ik maakte me helemaal geen zorgen.we stapten naar de tramhalte voor naar het restaurant te gaan toen ik plots een schim zag op ons balkon van mijn huis,ik schrok even maar ik dacht dat ik het mij had ingebeeld.we waren aangekomen aan het restaurant en we hadden het daar naar ons zin!we kwamen maar om 1 uur aan in ons huis en toen we binnenkwamen waren net een paar dingen verschoven.het leek wel akelig maar we dachten dat dat was omdat we zo moe waren wat we ons dingen inbeelde!toen keken we nog een film dat duurde tot 3 uur en toen besloten we te gaan slapen.mijn vriendin Els was 14 en ik 15,ik rookte.ik kon niet slapen voor ik een sigaret rookte.we hadden geen sigaretten in huis,alleen papa rookte maar de sigaretten had hij mee naar het feest.SHIT dacht ik,wat moeten ik nu doen?we keken elkaar aan en Els zag aan mijn gezicht dat ik iets van plan was.ik zou naar de nachtwinkel gaan voor een pakje sigaretten.Els had echt geen zin om mee te gaan,ze was dood op!goed zei ik dan ga ik alleen.maar dat vond ze te gevaarlijk!maar goed als ik beloofde op te passen maakte ze haar geen zorgen.toen ik mijn jas en schoenen aan deed,ging ze naar mijn bed.ik zei nog rap tegen Els slaapwel,maar ik kreeg geen antwoord.ik maakte gerust en zei tegen mijn eigen dat ze nu wel in slaap zou zijn gevallen.goed ik ging naar de nachtwinkel.toen ik de deur dicht deed zag ik mijn kat met haar haar rechtop en ze zette grote ogen op en toen zag ik ze lopen naar de living,ik dacht gewoon dat ze schrok van de deur die dicht ging,wat een hels lawaai was.goed ik ging naar de nachtwinkel en kocht sigaretten,ik had besloten nog een sigaretje te roken op straat zodat de geur van een sigaret niet in ons huis zou drijven.goed ik ging naar binnen en het was zoiets van half 4.ik kwam thuis en zei:ben je nog wakker,Els.maar nee ze antwoorde niet en ze was dus volgens 'mij' aan het slapen.ik moest dringend naar de wc en toen ik het licht aan deed schrok ik me dood!daar in de wc lag het hoofd van Els en de rest van haar lichaamsdelen lagen in een vuilniszak in mijn tuin!ik begon hysteries te huilen en liep naar buiten en belde mijn ouders maar ik kreeg geen antwoord!toen belde ik snel de politie,hij deed zijn ding.maar ik werd opgevangen en moest vragen beantwoorden.ik kon mijn mond niet opendoen,zag lijkbleek en mijn ogen rood van het wenen.ik zag het nog steeds voor mij,die wc en wat er in de vuilniszakken zaten,BRRR.ze vroegen waar mijn ouders waren.ik zei naar een feest.ik zei dat ik al had gebeld maar dat ze niet opnamen,toen de politie nog eens belde hadden we nog geen antwoord.en dat was raar want het was al 4 uur en het feest was gedaan. ik zei de straat van het feestje en ze gingen er heen.ze vroegen de namen van mijn ouders.maar ze zeiden dat ze niet aanwezig waren op het feestje.de politie vond dit heel vreemd maar toen ze het hele huis doorzochten en niets vonden besloten ze maar in de buurt te kijken.daar lag een oude sloot,de politie zag erin 2 grote dozen drijven,hij haalden ze uit het water en deed ze open.wat zagen ze?de in stukken gesneden lijken van mijn ouders!WALGELIJK!toen ze het mij vertelde wou ik zelfmoord plegen,ik kon het niet mer aan!ik ging naar een instelling voor de psygiaterie en ik werd al na een hele tijd beter.nu ben ik 18,ik heb nog steeds veel verdriet voor mijn vriendin en mijn ouders.2 jaar geleden is de dader opgepakt en wat schijnt?hij wachte mijn ouders op op het feest buiten want hij kende ze en hij wist ook dat ik alleen thuis was.toen mijn ouders daar waren nam hij ze mee,sneed hij ze in stukkennstak ze in dozen en dumpte ze in de oude sloot dan ging hij naar mijn huis,hij brak binnen en verstopte hem in mijn huis en daar vermoorde hij Els.dus dat is die schim die ik zag op mijn balkon,dat was de moordenaar!naar het schijnt beweren mensen dat de geest van mijn vriendin Els nog in mijn huis spookt,daar geloof ik niets van maar het huis maakt me bang dus ben ik verhuist,samen met mijn vriend.dit is echt gebeurd en ik krijg er nog soms erge nachtmerries van!mijn vriend steunt mij en dat vind ik lief.bedankt voor mijn verhaal te lezen.sommige geloven mij niet maar dat kan me niet schelen!
[ Ajouter un commentaire ] [ 2 commentaires ]

# Posté le mercredi 30 juillet 2008 14:52

de man in het bos

Sanne zucht, nog een kwartier dan gaat de bel. De les van meneer Harmsen is zoals gewoonlijk saai, hij heeft het over voorplanting, komt spontaan niet meer uit zijn woorden en de jongens grijpen hun kans, ⤘meneer hoe worden kinderen gemaakt dan?⤙ vraagt Menno. Gelukkig gaat de bel, Harmsen haalt opgelucht adem. ⤘Volgende keer legt u het uit hè meneer⤙ zegt Menno, de jongens lachen. Wat een etter is die Menno toch.

Eindelijk weekend denkt Sanne als Maud aan komt lopen. Maud zegt:
⤘ Heei Sannie, ik fiets vandaag niet met je mee, je zult het hele eind alleen moeten doen.⤙ Fijn denkt Sanne, of ik moet omfietsen of alleen door het bos. Ze gaat toch maar voor het bos.

Als ze even later door het bos fiets heeft ze het idee dat ze niet alleen is. Ze voelt zich niet op haar gemak en kijkt achterom, niks te zien. Ze zal het zich wel verbeelden, ze vond het bos toch al een beetje eng, zelfs als Maud meefietst let ze goed op. Ze denkt na over de schooldag, wat haat ze die Menno toch, meneer Harmsen vind praten voor de klas toch al zo moeilijk. Ze schrikt op voor een geluid, het kwam uit de bosjes, vlak bij haar! Ineens vliegt er een vogel op, Sanne schrikt zich dood, ze moet zich niet zo aan stellen en maar snel doorfietsen. Ze hoort weer een geluid en kijkt angstig om haar heen. Als ze achter zich kijkt schrikt ze enorm, een vrouw met een hond kijkt haar raar aan, en glimlacht dan maar, ze loopt door. Sanne kijkt weer voor zich en krijgt de schrik van haar leven, een enge gluiperd staat voor haar neus en pakt haar stuur, Sanne probeer nog te schreeuwen maar de man houdt haar mond dicht. ⤘Je doet wat ik zeg!⤙ Hij laat een mes zien. Uit angst verstijft Sanne en doet geen poging meer om te ontsnappen. De man neemt haar mee diep het bos in, tussen de bomen. Net als de man op haar af komt lopen en zijn mes omhoog haalt om te steken zegt een stem: ⤘Niet doen! Neem mij maar.⤙ Het is Menno. ⤘Menno waarom doe je dit?⤙ Vraagt Sanne wanhopig. Hij bloost en stamelt: ⤘Omdat.. uh.. ik .. uh.. je al heel lang leuk vind, alleen jij hebt het niet door. Ik zag hem je meenemen de struiken in, ik wil je niet kwijt. Dan ga ik liever zelf.⤙ Oké dacht Sanne misschien is het toch niet zon etter, misschien vind ik hem zelf ook al wel langer leuk, maar wilde ik dat niet toegeven. De man zegt: ⤘Nu genoeg gepraat, eerst haar, dan de jongen.⤙ De man haalt zijn mes weer omhoog, maar Menno pakt het mes en gooit hem weg. Menno pakt mijn arm ⤘rennen⤙ zegt hij. Ik ren met hem mee, de man komt ons achterna.
⤘Hier achter deze bosjes staat mijn fiets zegt Menno.⤙ Hij pakt hem en ik spring achterop. Helaas de man had blijkbaar ook een fiets bij zich. Menno fietst zo hardt als hij kan, maar de man kan harder. ⤘Hij haalt ons in.⤙ Roep ik. Menno hijgt: ⤘Ik kan niet harder dan ik nu doe!⤙ In die tien minuten is Sanne bang, ze klemt zich vast aan Menno. ⤘Menno, je tas wat zit daar in?⤙ Vraagt Sanne. ⤘Lekker belangrijk nu!⤙ Zegt Menno. ⤘Maar er zitten cd⤙s in, illegale.⤙ Sanne doet zijn tas open en pakt de cd⤙s. Ze begint ze naar de man te gooien. Menno schreeuwt: ⤘Wat doe je nu! Ik moet die dingen afleveren.⤙ ⤘Ik zou toch liever blijven leven.⤙ Zegt Sanne en ze gooit verder. Het heeft niet veel nut. Sanne raakt zijn fiets een aantal keer, maar de gaat hij een stukje opzij en het gevaar is geweken. Ze probeert het onder zijn wielen te gooien, maar hij rijdt ze gewoon kapot en als ze naar zijn hooft gooit ontwijkt hij ze. Ze weet niet meer wat ze moet doen en begint te huilen. Maar dan als de man het niet verwacht gooit ze een cd naar zijn hoofd. RAAK! De man valt van zijn fiets en heeft bloed aan zijn hoofd, Menno fietst door en Sanne kijkt ongelovig naar de man. Ze springt van de fiets en loopt naar de man. Menno schreeuwt: Sanne niet doen, we bellen de politie wel!⤙ Net op dat moment springt de man op en probeert Sanne te grijpen, Sanne rent naar Menno en springt achter op de fiets, de man moet eerst weer terug naar zijn fiets en heeft hierdoor een achterstand. ⤘Heb je geen mobiel, ik ben hem vergeten.⤙ Zegt Menno. ⤘De mijne is gevallen.⤙ Zegt Sanne. Ze zijn uit het bos. Ze fietsen nog een stuk hard door over de weg en dan komen ze in het dorp. Ze schreeuwen om hulp, mensen komen aan rennen. Ze vertellen het verhaal. Maar als de mensen omkijken zien ze geen man, helemaal niks. Hij kan niet anders dan terug zijn gegaan, en dan zou je hem nog zien. De mensen worden boos en lopen weg. Menno brengt Sanne naar huis. Ze kussen elkaar.

S⤙avonds ligt Sanne in bed te denken. Ze weet het zeker, ze zijn toch niet gek! Dan voelt ze een koude wind, haar raam is open. Ze staat op om hem dicht te doen. Als ze zich omdraait staat daar de man. ⤘Nu ontkom je er niet meer aan.⤙ Sanne schreeuwt, de man steekt. Als haar ouders in de kamer van Sanne komen treffen ze Sanne aan, vermoordt. Het wapen ligt er nog bij, met de vingerafdrukken van Menno. Hij wordt opgepakt, en vertelt het verhaal. Iedereen verklaart hem voor gek. Als die man er geweest was, waarom was er dan niks van hem te bekennen, hadden alleen zij hem gezien. Menno komt in de cel. S⤙nachts wordt hij wakker, hij had het gevoel dat hij niet alleen was. Een enorme steek in zijn borst, hij kijkt naar beneden en ziet bloed, zijn bloed! Het word zwart voor zijn ogen.
[ Ajouter un commentaire ] [ 1 commentaire ]

# Posté le mercredi 30 juillet 2008 14:43

de dood is niet et einde

Tessy woonde samen met haar tante Els.
Vandaag moest haar tante naar een verjaardag feestje.
Els zei: liefje, ik ga vandaag naar verjaardagfeestje, ik kom pas rond 02:00 s'nachts thuis.
" Goed," zei Tessy.
Tante nam haar rode lipstick uit haar tas ging naar de spiegel en smeerde het op haar lippen, Bah Tessy vond dat maar vies...
Els zei: Lieverd, hier liggen de sleutels van de voor en achterdeur voo het geval als er iets gebuerd !
" Ja, ja :zei Tessy ik ben al 14 hoor!
Els ging de deur uit.
Eigenlijk had Tessy helemaal niet gehoord dat de deur toe ging, maar ja dacht ze, wat kan er nu mislopen ?!
Tessy ging naar de zetel met een zakje paprikka en een bllikje fanta.
"Aaaah, dit is pas leven, zei Tessy.
Na een tijdje werdt Tessy moe en wouw slapen, ze keek naar de klok, t'was 23:00.
Els vertrok 1u geleden.
Tessy ging naar boven, ze plofte neer op haar bed, en speelde nog een spelletje op haar g.s.m dan deed ze het nachtlampje uit en viel in slaap.
Ze was het vergeten, DE VOORDEUR !!!
Tessy werd om 01:00 wakker beneden hoorde ze een raar geluid, ze werd bang, toen hoorde ze voetstappen op de trap, iemand kwam naar hier, vlug keek ze naar haar g.s.sm , nee tante kon het niet het was nog maar 1:05...
Tessy ging gwn liggen, de deur van haar kamer kraakte open, voor dat ze kon zien wie het was werdt ze bij haar mond genomen, er werdt stilletjes gezegd :
"Ssst, durf geen woord uit te brengen
Het klonk als een mannenstem, zo schor,...!
Tessy werd doodsbleek van de schrik...
Ze hoorde de man in haar oor fluisteren: "Het einde is naderbij"
Van die zin kreeg Tessy kippevel van.
ze maakte allerlei bewegingen, om te kunnen zien hoe de man eruitzag, hij had een masker aan.
Voor dat tessy iets kon zeggen, pakte de man zijn zakmes uit zijn jaszak en zei : "Vaarwel !!!
Dan sneed hij in haar been, het bloed druipte erraf...
Ze kreeg nog 3 steken in haar nek, nadien zag ze alleeen maar zwarte plekken voor haar ogen, de man pakte haar op en smijte haar tegen de kast, alles zat vol bloed, de witte trui van de man zat vol met spatte bloed !
Tessy zag alles wit nadien een heldere ster, die dichter en dichter kwam, en inneens...
Was ze dood ?!!!!
jaaaaaaaaaa ze was dood...
het werdt 10 na 2u de voordeur ging open Els was er, ze riep: Schatje, waar ben je ?!
Els ging de trap op en werdt gepakt en gewurgd door de man.
De man ging weg, en kwam *nooit* meer terug, er spookte alleeen woorden in zijn hoofd : " Ik krijg je wel "
ze een kinderstem, en er klonk ook:
" Ik kom je halen " door een andere stem...een paar dagen later werd de man dood gevonden, en nooit maar dan ook nooit is iemand te weten gekomen hoe... !!!
Dus blijf op je hoede en als je alleen thuis blijft, kijk de voordeur dan altijd na ...
[ Ajouter un commentaire ] [ Aucun commentaire ]

# Posté le mercredi 30 juillet 2008 14:28

de deur !!!

er was onweer op komst. Snel liep Inge verder. Als ze zich zou haasten zou ze nog juist op tijd zijn.
Hopelijk haalde ze haar trein nog. Ze zou voor 2 weken bij haar tante gaan logeren, die ze nog nooit had gezien. Ze hoopte dat het mee zou vallen, want er deden duistere roddels de ronde over haar tante Imelda.
Het station kwam in zicht. Even later zat Inge in de trein. Ze verveelde zich.
Tante Imelda zou haar komen afhalen aan het station.
2 uren later hoorde ze een stem van de luidsprekers van de trein:
`We zijn zonet aangekomen in het donkerwoud. We hopen dat u een aangename reis gehad heeft.
Inge pakte haar bagage en stapte uit de trein. Ze keek rond maar er was geen mens te bespeuren.
Plotseling voelde ze dat er iemand op haar schouder tikte.Jij bent dus Inge?
Inge draaide zich om en keek recht in het gezicht van een kleine ronde vrouw met grijze haren.
Ze was niet meer van de jongste, dat was duidelijk te zien aan de rimpels in haar gezicht.
In haar ogen die zo zwart als roet waren, schuilde een mysterieuze blik.
De vrouw zei: ⤽Ik ben Imelda, je tante. Volg mij maar.�
Zonder iets te zeggen liep Inge achter de vrouw aan.
20 minuten later stonden ze voor een huis dat er maar verlaten bij lag.
De grote tuin moest er ooit eens prachtig uitgezien hebben,
maar op dit moment leek hij meer op een jungle. Het huis lag midden in het bos.
Imelda liep naar de voordeur en haalde een grote sleutel uit haar schort waarmee ze de voordeur opende.
Inge liep haar tante achterna het huis in. Imelda zei tegen haar:�Volg mij maar naar je kamer.�
Ze liep de grote marmere trap op, die midden in de hal lag.
Even later stonden ze in een piepklein kamertje met een bed en een kast
Het zag er niet bepaald gezellig uit. Imelda zei tegen Inge: ⤽Kom laten we iets eten.�
Ze gingen naar beneden en zetten zich in de grote keuken aan tafel die al voor 2 personen gedekt was.
Het avondeten bestond uit bloedworst. Iets wat Inge absoluut niet graag at was bloedworst!
Toen ze haar bord had leeg gegeten stond ze op van tafel en zei ze tegen haar tante dat ze maar eens vroeg naar bed ging. Imelda knikte en zei voor de rest niets. Toen Inge in haar bed lag hoorde ze een raar geluid. Zo een geluid had ze nog nooit gehoord. Nu wist ze het zeker, ze hoorde iemand schreeuwen?! Voorzichtig stapte ze uit haar bed. BONK!!! Ergens in het huis viel er een deur in het slot. Inge opende de deur van haar kamer en liep naar beneden. Er was niets verdachts te zien. De volgende morgen vertelde Inge over de rare geluiden aan haar tante. Imelda zei: �Haha, dat heb je je zeker ingebeeld� In de namiddag was Imelda naar de stad en was Inge alleen thuis. Ze verveelde zich. Op eens kreeg ze een idee. In zo een groot oud huis moest er toch iets te beleven zijn? Ze zou eens kijken wat voor kamers er nog allemaal in het huis waren. Even later stond Inge voor een grote deur, maar die bleek op slot te zijn. De tweede deur was niet op slot. Inge ging naar binnen. Wat was dit? De kamer was wit geschilderd en in het midden stond een stalen tafel. Waarvoor zou die wel dienen? Voor de rest was er in de kamer niets, behalve nog een andere deur. Zo een deur had Inge nog nooit gezien. De deur was uit hout en er waren prachtige figuren in gekerfd. Inge probeerde de deur te openen, maar dat lukte niet meteen, de deur zat vast. Na 5 minuten had ze de deur dan toch open gekregen. Achter de deur lagen trappen, die waarschijnlijk naar een kelder lijden. Ze volgde de trappen en uiteindelijk kwam ze uit in een ruimte die vol stond met kasten. Ze opende een kast. De inhoud ervan zou ze nooit meer vergeten. Glazen potten⤦met mensenhoofden erin!! Op eens hoorde ze een stem achter haar: ⤽Die kast had je beter niet geopend!� Imelda stond achter haar met een groot mes in haar hand. Ze sprong op Inge toe en dode haar met een steek recht in het hart. Op de dag van vandaag spookt de geest van Inge nog altijd door het huis, tot er iemand komt, die haar hoofd uit een van de glazen potten bevrijd⤦
[ Ajouter un commentaire ] [ Aucun commentaire ]

# Posté le mercredi 30 juillet 2008 14:24

dat ene enge ...

Wendy loopt door de kamer ze wacht tot haar moeder thuis komt. Wendy loopt naar haar kamer en gaat op bed liggen ze valt in slaap, 5 minuten later wordt ze weer wakker ze hoort de deur beneden open en dicht gaan Wendy schrikt . wie zou dat nou kunnen zijn. mama niet in ieder geval die is naar der werk. En als papa het is wordt ik gek want papa mag hier niet komen. Ik zal het even uitlegen papa en mama zijn namelijk gescheiden en hebben dus knallende ruzie . ik besloot om maar te gaan slapen want morgen moest ik weer vroeg naar school. Ik trok mijn nachthemd aan poetste me tanden en dook in me lekkere warme bedje. tring ...tring...tring ik kroop met veel moeite me bed uit en schoof me gordijnen opzij ik keek naar buiten en ontdekte dat het regende maar dat is een zorg voor later . het kan altijd nog stoppen met regen,maargoed ik pak ondergoed uit me kast en dat ene leuke shirtje met die ene leuke spijkerbroek. ik rende naar beneden want ik moet naar school ik ben al een keer te laat gekomen en dat kan ik niet weer hebben. ik draaide de deur op slot en pakte me fiets uit de schuur,de bel van de school ging net toe ik mijn fiets parkeerde ik haalde het sleuteltje uit het slot en rende naar binnen. binnen werd ik begroet door mijn vriendinnen,ze omhelsde me en zeiden dat ze me zouden beschermen tegen die ene enge ...en toen ging de bel. we rende naar de klas ,Pien vertelde veder maar ik hoorde het niet door het kabaal in de gangen. pas in de klas vertelde ik dat ik niks gehoord had. ze beloofde me het in de pauze uitgebreid te vertellen. de les duurde een eeuwigheid en ik was me letterlijk aan het vervelen. eindelijk was de les voorbij pauze Pien sleurde me mee door de gangen naar de kluisjes waar we altijd zaten. Toen vertelde ze me dat ze gister dus een sms'je had gekregen van ene ,ene enge... ze liet me het beeldscherm zien en ik lees het sms'je

Heey pien je vriendin wendy
zal morgen boete
voor haar hardhandige gedrag
om 4 uur precies
kusjes die ene enge...
ik schrok wat ik op het beeldscherm las toch niet normaal dit hoe komt die zogenaamde ene enge.. aan onze namen en jou mobiele nummer??? Pien antwoordde daar zullen we om 4 uur achter komen . ik barste in tranen uit van angst. op dat moment ging de bel en veegde ik me tranen weg en liep al nadenkend naar de klas. die avond lag ik in bed en kon ik maar niet slapen na lang liggen piekeren viel ik in slaap om 4 uur precies ging de bel,ik dacht dat het me moeder was en was dat van vanmiddag weer een beetje vergeten. dus ik deed niets vermoedend de deur open. Een dook een man naar binnen,ik gilde het uit maar het hielp niks.


5 jaar later stond in de krant dat wendy nooit meer is terug gevonden
[ Ajouter un commentaire ] [ Aucun commentaire ]

# Posté le mercredi 30 juillet 2008 14:12